Zakenvrouw
Er was weinig lente voor nodig om mijn favoriete dorpsschilder uit zijn hol te lokken. Hij doet zijn winterslaap tegenwoordig in het buitenland. De winterschilder is hem altijd een gruwel geweest. Zijn spaarsysteem is ook aanzienlijk eenvoudiger dan de werkspreidingsmodellen van de grote bedrijven. Zijn model noemt hij: ‘het horecamodel'. Als er geld te verdienen is, maak je lange dagen en in tijden van zwakte maak je zo min mogelijk op, en al helemaal niet aan slecht of niet renderende projecten. ‘Geld erbij' is een begrip dat hij niet wenst te kennen.
Ondanks zijn prille ontwaken uit de winterslaap was hij weer lekker op dreef. Ooit deed mijn favoriete dorpsschilder een managementcursus. Ik geloof niet dat hij het meer dan twee lessen heeft volgehouden. ‘Niks voor mij, dat management geneuzel.' Echter, de les over missie en visie heeft hij gevolgd, en onthouden. Zijn wonderlijke, korte, maar krachtige formulering van ‘missie' tekent de man. Altijd humor, zelfspot, relativering, ingevlochten met serieus bedoelde opinie. In ons kwartiertje lente stortte hij zijn meningen over mij uit, over politiek, ons vak, de VOC-verven, de huidige malaise van de schijnzelfstandigheden en de conjuncturele ontwikkeling.
En ter afsluiting van zijn door mij altijd hoog gewaardeerde ‘kijk op de wereld', meldde mijn eigen G.J.B. Hilterman: ‘En dan Marlies van Wijhe, gekozen tot zakenvrouw van het jaar 2010, hoe vind je dat?' Ik schudde mijn hoofd. De kranteninkt was nog nat, en hij wist het al. Echt een paar uur na de bekendmaking. Ik wist van niets. Nog voordat ik een antwoord kon formuleren op zijn retorische vraag, stak hij van wal: ‘Ik heb helemaal niets met al dat prijzen gedoe. Er zijn teveel van dit soort uitverkiezingen. Incestueus gedoe om niks. Net als het ‘old boys' network heb je blijkbaar ook een vrouwenclub waarin ze elkaar belangrijk maken.'
Zo ken ik hem ook, altijd een beetje zurig. Nog voordat ik hem kon kwalificeren als azijnpisser vervolgde hij: ‘Maar ik vind het wel goed hoor, goed voor de branche, goed voor het merk, goed om het klassieke rollenpatroon definitief te begraven, heel goed, wat ‘vrouwenpower' in deze mannenwereld. Deze bedrijfstak gaat gebukt onder een heel negatief imago. Dankzij Marlies staan we weer eens positief in de spotlights. Goed wijffie!'
Bart Post